Pire Sorunu

Havaların ısınmasıyla birlikte kedilerimizin pire sorunu ihtimali de artar. Pireler, evde bizimle beraber salon ya da radyatörle ısınan kedilerimizin bulunduğu ortamda rahatlıkla yaşayabilir. Pireler, siphonaptera takımından uzun bacaklı, kan emici ve kanatsız böceklerdir. Şimdiye kadar 1600 türü tespit edilmiştir. Bacakları çok kuvvetli ve uzun olan pireler vücutlarının 200 katı kadar sıçrayabilirler. Bu da bazen uçabildikleri izlenimini uyandırabilir. Pirelerin ömürleri 1-2 haftadan 1 yıla kadar uzayabilir. Dişi pireler günde 30 yumurta bırakabilirler. Küçük belaz yumurtaları ya kedinin üzerine (ki bunlar da yapışkan oldukları için derinin veya tüyün üzerine tutunurlar.) veya çevreye bırakırlar. Yumurtalardan küçük, bacaksız, koyu renkli larvalar çıkar. Kedinin tüyleri ters istikametinde sıyrıldığı zaman virgül şekline benzeyen larvalar görülebilir. Bu larvalar ergin pirelerin sindirim atıklarıyla (protein olarak zengindir) deri döküntüleriyle beslenirler. 2-3 kez deri değiştirdikten sonra pupa evresine girerler. Bu evrede ısı şartlarına bağlı olarak günlerce hatta aylarca kalabilirler. Isının artması ve kedi/köpeğin varlığının algılanmasıyla beraber pupadan ergin pireler çıkar. Pireler artık kan emerek beslenirler. Sayıları çok arttığında kedinin üzerinde, özellikle kuyruk bölgesinin hemen üstü, boyun çevresi gibi bölgelerde tüyler ters istikamette sıyrıldığında, hızla kaçışan ergin pireler, virgül şeklinde larvalar ve kömür tozunun biraz irisine benzeyen dışkıları görülebilir.
Pire sayısı az ya da çok olsun ısırdıkları bölgede histamin denilen kaşıntı yapıcı kimyasal bir madde salgılanmasına yol açarak allerjik dermatit oluştururlar. Kedi ısırılan bölgeyi tırnaklarıyla veya ağızıyla kaşıyarak çizikler meydana getirebilir.
Şiddetli kaşıntı vakalarında kızarık, sulu, tüysüz yaralar oluşarak bakteriyel enfeksiyon şekillenebilir. Bazen devamlı pire ısırık irritasyonundan dolayı kronik tüy döküntüsüyle beraber kabarıklık ve kızarıklıklar söz konusu olabilir. Bütün bu problemler, pire kontrolü ve derinin tedavisi için veteriner hekim kontrolünde çözülebilir.
Cilde verdiği zarardan ve kedinizde oluşturduğu aşırı rahatsızlmıktan başka pireler, yoğun olduklarında o kadar çok kan emebilirler ki kedinizi anemiye kadar götürebilir.

Pireler, aynı zamanda tenya türü iç parazitlerin ana konakçılığını da yaparlar. Kedinin anal bölgesinde, kuyruğunda susam benzeri parazitlerin görülmesiyle teşhis konulur. Bu durumda veteriner hekiminizle görüşerek hem iç (mide ve bağırsak) parazitlerle ilgili hem de pirelerle ilgili bir tedavi programı uygulanarak problem çözülebilir.

Kedilerimizin başına bu denli büyük dertler açabilen bu küçük böceklerin kontrolü ise oldukça kolaydır. Pire tozları, pire tasmaları veya pire damlalarıyla bu sorundan kurtulabilirsiniz.
Pire tozları, kedinin tüm vücuduna serpilerek kullanılır. Toz uygulamasından sonra mutlaka kedinizi fırçalamanız ve yalanmasına engel olmanız gerekir. Bunu 1 hafta - 10 gün sonra tekrarlamanız şarttır. Eğer hala pire varsa haftada bir toz uygulamasına devam edilir.
Pire tasmaları, hiç dışarıya çıkmayan kediler için kullanılabilir. 3, 4 ya da 6 aylık etkili pire tasmalarından birini seçip kedinizin boynuna takabilirsiniz.
Pire damlaları, kullanımı en kolay ve en etkili yöntemdir. Ayda veya 1,5 ayda bir uygulanan ve enseye damlatılan ilaçlar, kedinizin üzerindeki pireleri öldürneceği gibi yaklaşık 1,5 ay pire tekrarının da önüne geçer.
Kedinizin her probleminde olduğu gibi üzerinde pire gördüğünüzde ya da kedinizin durup durup kaşınması dikkatinizi çektiğinde hemen bir veteriner hekime başvurunuz.

Veteriner Hekim İlknur Bilgiç

Burada verilen sağlık bilgisi sadece eğitimsel amaçlar içindir ve bir sağlık çalışanı ile yapılan görüşmelerin yerine geçmesi amaçlanmamaktadır. Hasta bakımı ile ilgili tüm kararlar hastanın kendi özelliklerini de göz önünde bulunduran bir sağlık çalışanı ile birlikte alınmalıdır.

22.08.2002