Japon Kıvrık Kuyruk

Japon Kıvrık Kuyruk Japonya, Kore ve Çin’de en az 1000 yıldır evcil bir kedi olarak bilinir. Bu kedinin adından Japon edebiyatında ilk bahsedilişi, bir özel öğretmenin yaklaşık 1000 yılında İmparatoriçe’ye yazdığı yazıda görülür. Kıvrık Kuyruk, Japon tablolarında ve diğer tarihi eserlerinde sıkça karşımıza çıkar; ayrıca Tokyo’daki Gotokuji Tapınağın’da patisini kaldırmış bir şekilde resmedilmiştir. Bu “iyi şans” demektir.

Türün Kaynağı
Genellikle çok hoş bir şekilde işaretli olan bu kedi türünün en muhteşem özelliği, ona ismini veren merak uyandırıcı kuyruk yapısıdır. Ne var ki, bu bir melezlik ya da mutasyon sonucu oluşmamıştır. Japon Kıvrık Kuyruk tamamen doğal bir türdür. Kısa kuyruğu familyasından kaynaklanan bir zayıf gen sonucu ortaya çıkmıştır ve yetiştirilirken bu kuyruğu korumanın tek yolu sadece saf Topkuyruk’tan Topkuyruğa olan çiftleştirilmedir. Manx kedilerinde olduğu gibi bir genetik sorun söz konusu değildir.

Bu tür Kuzey Amerika’da tanınmasına rağmen İngiltere’de tanınmaz. Bu tür Japon’ya da alışılmış bir kedi türü olarak geçer, fakat üç renkli (beyaz, kırmızı, siyah) kaplumbağa desenli olanları pek bir sevilir. Amerikalı’ların “calico” dediği bu tür, Japonya’da üç tüylü anlamına gelen Mi-Ke (Miikey) olarak adlandırılır. Hikayesi ise Japonya’ya güneydoğu Asya’dan gelen ilk kedilerin siyah, sonra gelenlerin beyaz, ondan sonra gelenlerin ise turuncu (kırmızı) olduğunu söylemektedir. Bu kedilerin o zamanki asil hanımların en sevdikleri tür olmuştu. Hatta bu durumu o kadar ileri boyutlara taşımışlardı ki, bu kedinin ipek çiftliklerindeki fare avcılığı görevini yerine getirememesi sonucu ipek endüstrisini tehlikeye girdi. Sonuç olarak imparator 1602 yılında kedilerin çiftliklere geri yollanması konusunda bir emir verdi. Mi-Ke’nin resimleri ve desenleri genellikle dükkanların penceresinde karşılama sembolü olarak kullanılılır.

Diğer üç renkli kediler gibi, geleneksek Mi-Ke Kıvrıkkuyruk çoğunlukla dişi olur. Doğal erkek Kıvrıkkuyruklar kırmızı ve siyah rastgele işaretlerle bezenmiş bir beyaz renginde olurlar, fakat diğer çeşitler de zamanla tanıtılmıştır.

Özellikleri
Kedinin kuyruğu genellikle yaklaşık 5 santim uzunluğundadır; halbuki düzleştirilmiş olsa bu uzunluğun iki katı olabilir. Çarpıklığı dışadoğru uzayarak bir pon-pon oluşturan güzel tüyleriyle örtülmüştür.

Vücüdu orta boydur; uzun ve çok fazla eti olmayan, fakat şekilli ve iyi bir kas yapısana sahip bir vücuttur. Omuzları kalça genişliğindedir. Bacakları uzun, narin ve yüksektir, ama zayıf ve çelimsiz bir görünüş vermez. Arka bacakları ön bacaklarından uzundur, fakat yatık birşekilde durdukları için kediye arkası kalkık olmayan düz bir görünüm katarlar. Kuyruk dik durur.  Kafası, kulak uçlarından çeneye kadar eşkenar bir üçgen şeklindedir. Nazik bir eğimi olan göz seviyesinde uzun bir burnu vardır. Kulakları geniş, dik ve etkileyicidir; birbirlerinden oldukça ayrıdırlar ve ileri doğru eğimli görünürler.  Gözleri geniş, oval ve yana yatıktır. Daima geniş ve dikkatli görünürler.

Japon Kıvrıkkuyruk’un tüyleri orta uzunlukta, yumuşak ve alt katmanı olmayan ipeksi bir dokuya sahiptir. Kuyruk kısmında daha diğer taraflarından daha uzun olduğu görülür. 

Karakter Yapısı
Kıvrıkkuyruk, uzun bir geçmişe sahip olan doğal bir tür olarak dayanıklıdır ve tabiatında var olan herhangi bir sağlık sorunu yoktur. Alçak bir sesi vardır, fakat onu geliştirilmiş bir miyavlama ve mırklama dili olarak sıkça kullanır. Kıvrıkkuyruklar sevecen birer dost olurlar ve sahiplerini genellikle patilerini sallayarak karşılarlar. Kapalı kalmayı sevmezler ve dışarıyla ilişkilerinin olmasını isterler; ayrıca eğer mümkünse çok zevk aldıkları yüzme eylemini gerçekleştirebilecekleri bir havuza da bayılırlar. Yetiştiriciler Kıvrıkkuyruğun başka türlerle eşleşebildiğini, fakat bu iş için kendi türünden bir eş tercih ettiklerini söylerler. Tarağa takılan alt katmanı olmadığı için bakımı oldukça kolaydır. Genellikle dört yavru doğururlar. Yavru kedicikler normal olarak çok sağlıklı olurlar ve diğer pek çok türe göre daha çabuk gelişirler.

Çeviren ve Derleyen: Aydın Can Bekoğlu
Kaynaklar: The Encyclopedia of Cats - Michael Pollard, The Cat Fanciers, ACFA web siteleri
 

13.08.2003