Seneler önce her yaz Avşa adasındaki yazlığımıza giderdik. Dönemsel kedilerim olurdu benim :) Okulların açılmasına yakın bir tarihte kasaba emanet edip ağlayarak dönerdim İstanbul'a... Sonraki seneler sokak kedilerini sever oldum, derken annem ölmek üzere olan bir kediyle çıkageldi. Onu kurtardık ve o kedi bizim oldu. Evlenirken anneme bıraktım kedimizi öyle ya koltuklarımı falan tırtıklardı :)
Bir gün eşimle köpeklerin saldırdığı tekir bir kediyi evimize aldık, canımız oldu. Adını Brooke koyduk. Hamileydim, o ise herşeyin farkında.. Karnımı patileriyle ovardı. Bebeğim doğunca biraz çekingen biraz ürkek bakışlarla karşıladı ama ona hemen alıştı.
Aradan bir müddet geçti. Bir gece 4.kattaki evimizin penceresinden atladı :( Tüm gece onu aradık ama bulamadık. Yemin ettim "bir daha asla" Eşim yemini bozdu, beyaz bir Van kedisi getirdi eve: Shila. Ardından da müstakil bir eve taşındık. Derken ben bu sefer bir kedi buldum eve getirdim. Shila onu sevmedi; başkasına vermek zorunda kaldık... Sonra köpeklerimiz girdi hayatımıza, bahçede oldukları için Shila "nasıl olsa evde değiller" misali benimsedi onları. Ardından ben kızımı aldım kollarıma, Shila da gayrımeşru bebeklerini :) 5 bebek büyüdü, 4 tanesini verdik 1 tanesini bıraktık. Diğer 4 yavrunun tersine o tekirdi. Eeee tekir olduğu için hemen adını "Brooke" koydum ama bir gün bahçede ölü bulduk; kahroldum. Ben rahat durmadım oğlumla yavru ördek aldım, Shila gıcık oldu :) Ördekler büyüdü, Shila daha bir gıcık oldu.
Bir gün eşim elinde üstüne işemiş bir tekir kırmasıyla çıkageldi. Yani biz hayvanat bahçesi olduk :) Üstüne üstlük akvaryum alındı; minyatür köpek balıkları falan... Ördekler iyiydi hoştu da çok büyüdüler. Garip bir şekilde "Minik" yani yavru yekir kedimiz onlarla arkadaş oldu. Shila yeni kediyi benimsemişti ama ördekleri asla.... Ördekler bir çiftliğe doğru yola çıktılar. Hemen ertesi günü hamile bir kedi aç olduğu belli kapımıza geldi. Hadi ona da yemek verdik, doğum yaptı ama yavrularını bize getirmedi.
Son durumu merak ediyor musunuz? Evde yaşayan 2 kedimiz var: Shila ve Minik, bahçede yaşayan 2 köpeğimiz var; Punk ve Pinky, akvaryumda 5 balığımız var. Bir de her gün yemek yemeye gelen lohusa bir sokak kedisi.... Ay bir ara kaplumbağa almıştık onu unuttum, gerçi sizlere ömür..... Ve ben hala uslanmadım, geçen gün bir dergide "ev atı" adlı makale okudum. Boyları en fazla 35-80 cm oluyormuş. Alalım mı dedim eşime, bul alırız dedi :)
Bütün bunların nedeni çocukluğumda yazlıktan İstanbul'a getiremediğim kedilerin acısını çıkarmak olsa gerek :) Yani tüm suçlu babam :) Ha bu arada evimize izinsiz giren kertenkele ailesindende bahsedeceğim ama çoktan taşındılar :) İşte böyle ben kedisiz, köpeksiz yapamıyorum, yakın bir tarihte atsız da yapamazsam? Anneanneme göre "Allah akıl fikir versin" Bana ve eşime göre ise "Biz böyle mutluyuz" Siz ne dersiniz?
:)) benim kocamda çok sever hayvanları ama hatta evlenmeden önce buraya kayıtlı bir siyamı vardı "maymun" 2003 yazında gitti.. O
eve getirdiğim hiçbir canlıyı kabul etmiyor (ama yardım konusunda inanın benden melektir) kasım'da bebeğimiz olacak, 2009 yılında 2 köpek 1 kedi, 1 jakomuz olacak SÖZ VERDİ.. 2009 iple çekiyorum, sizi ve ailenizi çok seviyorum, şeyyy şu "ev atı" biraz kafamı karıştırdı, bir topicte bunu bizimle de paylaşın lütfen :)
Ne mutlu bize,yalnız değilmişiz demekki.Sizi okurken onasıl sevindim ve mutlun oldum bilemezsiniz.İşte bizim gibi bir aile daha.Vakit bulunca ben de yazacağım ama sizinkinden uzun olacak inanın.Şimdilik kediler, köpekler, martı, güvercinler,balıklar ve fareler var .Ara sıra gelen kertenkele,kanadı kırık Şahin vb.de olabiliyor.Allah size sağlık ve kolaylık versin ve yolunuz hep açık olsun.Görüşmek üzere sevgiyle kalın
Çok şanslı bir ailesiniz, tebrik ederim. Öncelikle eşiniz ve siz bu konuda uyum sağlıyorsunuz. Bu çok güzel. Bu uyumu yakalamak çok zor. Mutluluğunuzun devamını dilerim.
yaaa acayip imrendim size ya..herkes keşke sizler gibi olsa..ben ve eşimde hayvanları cok seviyoruz 3yasında bı kedimiz var.size bi sorum olacak hamilelik ve sonrasında bi sorun teşkil etmedi mi kediler?herkes benim beynimi yıkıyo bu sıralar hamileyken evde kedi olmazmış...
tebrik ederim. maddi ve manevi açidan mümkün oldugu kadar çok canliyi bir araya getirerek bakmanizi cani gönülden kutlarim. starlight hakli valla, böyle bir esiniz oldugu için sanslisiniz.. hepinize saadetler dilerim:))
sevgili Vildan hanım ,ne mutlu size ki böyle güzel bir ruhunuz var keşke bütün insanlar sizin gibi olsa.hayvanları seven ler güvenilir insandırlar.kediyle büyüyen çocuklar dan hiç bir zaman kötülük gelmez .iyi insan olurlar.sevgi ve sağlıkla kalın..belma şemsettin
siz o kadar sanlisinizki her seyden once boyle bir esiniz oldugu icin..onu kutlarim..ikinizde cok iyi kalpli insanlarsiniz..mutlulugunuz dahada artsin..su an sizin sahip oldugunuz yyasam benim icin bir ruya...ama ruyasiz bir yasamda tatsiz olurdu degilmi :))
butun ailenize mutluluk nese sihhat dolu yillar..
p.s.ordeklerinizde bir alem yani...ne yapiyorlar oyle...? :)yakinda lohusa ordek olacak gibi..
işte tam benlik bir ailesiniz. elime almadığım ne sümüklü böcek kaldı, ne solucan. bana sen hayvan sevgini aştın diyorlar. her şey olsun istiyorum.ancak evlendiğim için biraz mahrum kaldım. canım kedilerim annemlerde kaldı. bana vermediler. bende sokak kedileri ile avunuyorum. yanımda onlar için her zaman kraker taşırım. şu an kaplumbağa almayı düşünüyorum. hayvansız olmuyor.
Ben de mutlu olurum... Hayvanlarla olan yaşam, açıklanamayacak kadar güzel, mükemmel birşey... Ama bakamayacağınız kadar hayvan almayın derim ben. Çünkü hem onlara, hem size yazık
Yorum Yaz
kara_çocuk - Gizem Akbu...
'Birden fazla kedi olur mu evde?', 'Bizimki, yeni geleni kabul etmedi geri vermek istiyoruz', 'Yeni bir kedi geldi, eski... Devamı >>
