Forumda "kedi sevmek ama sahip olamamak" başlıklı bir konu ile başladı her şey. Hanımı kedi sahibi olma konusunda ikna etmek için Kedigen üyelerinden yardım istemiştim. Neticede 29.3.2003 den itibaren bir kedi sahibiyim. Olayların gelişimini ve tecrübelerimi yazıyorum:
Kedimiz Çılga, üç renkli , 8 aylık bir dişi sokak kedisi ve ilk sahibi tarafından sadece yumurtalıkları alınarak kısırlaştırılmış. Gözü yukarılarda ve oğlumun odasındaki dolabın üstünde uyuyor. Gördüğü her yüksek yere çıkmak istiyor. İnsanların omuzları dahil. İnternet vasıtasıyla Çılga’yı buldum. Kısırlaştırılmış olması nedeniyle uslu olacağını bir sorun çıkması halinde ilk sahibinin geri alacağını söyleyip hanımı ikna ettim. Şu ana kadar açık kapı ve pencereden kaçma sorunu dışında pek bir problemi olmadı. Forumda sorduğum problemleri aşağıdaki yöntemleri kullanarak hallettik:
Mutfak Tezgahına Çıkma: İlk sahibi çalışan bir bayan olduğundan sadece kuru mamaya alıştırmış bu yüzden yanında yemek bile yeseniz ilgilenmiyor. Ancak kediyi evin içine bırakmadan önce mutfak kapısının yanına içi bozuk para olan bir teneke kumbara koydum. Bu kumbaraya 2-3 metre ip bağladım ve ipin ucundan tutarak beklemeye başladım. Sepetinden çıkan kedi, her yeri koklaya koklaya mutfak girişine geldi. Tam girecekken ipi çekip kumbarayı devirdim. Çılga korkarak kaçtı. Biraz sonra tekrar geldi, aynı şeyi tekrarladım. Çılga artık mutfaktan içeri girmiyor. (mutfak balkon kapısı açık olunca dışarı çıkmak için yaptığı atakları saymıyorum.)
Koku: İlk sahibi iams kuru mama veriyormuş. Ben de devam ediyorum. Kokuyu önlemek için kapalı tuvalet kabı almıştım. Ama yemden olduğunu zannediyorum, neredeyse hiçbir koku olmuyor ve ben uzun zaman açık kullandığım tuvaletin kapağını koku için değil de kedi kum tanelerini çok fazla dağıtmasın diye kullanmaya başladım.
Tüy: Yine yemden olduğuna inanıyorum, tüy dökümü çok fazla olmuyor. Tabi ben uyur-uyanık durumlarında fırçalayarak biraz katkıda bulunuyorum. (Tabii kısa tüylü bir kedi olması da önemli).
Tırmalama: Hanımın en çok çekindiği şey. Bunu engellemek için kendim bir tırmalama kütüğü yaptım. Yeni aldığımız taksitleri daha bitmemiş koltuğumuzun üstüne örtü örttük. Açıkta kalan yerlere şeffaf dc-fix (kırtasiyelerde var, bir tarafı yapışkanlı kağıt) kapladım. Şeffaf olduğu için göze zarar vermiyor, döşemeden sökülünce de hiç iz yapmıyor.) Her ne kadar aklına estiği zaman istediği yerleri tırmalıyorsa da tırmalama kütüğünü kullanmayı da öğrendi. Tırmalama kütüğünün uzun olması çok önemli daha rahat geriniyor. Marketlerde hazır satılanlar hem sabit durmuyor, hem de boyları kısa oluyor. Kendiniz yapamıyorsanız bir marangoza çok uzuca yaptırabilirsiniz. (En az 70 cm yüksekliği olsun.)
Tırnak kesme: Uyur-uyanıklık arasında 1 hafta süreyle kedinin patileri ile oynadım. Kedi benim patileri ile oynamama alıştı. Sonra tırköllll (burayı yazarken Çılga klavyeye bastı, onunda bir katkısı olsun diye düzeltmedim). Sonra tırnaklarını yavaş yavaş kesmeye başladım. Bir seferde hepsini kesmedim. (Kesme yöntemini ve bilgilerini internetten aldım.)
Kedi Kumu: Amiral kum kullandım fazla küçük taneli olması dışında topaklaşması iyi. Ancak Konuk Veteriner bölümünde sepiolit içeren kumlar sanki daha iyi gibi anlatılmış (Amiral bentonit içeriyor.). Alice kumu da sepiolit içeriyormuş. Bu yüzden bir şimdi Alice kumunu deniyorum.
Oyun: Olta gibi bir çubuğun ucuna renkli kağıtlı şeker bağladım. Koridorda Çılga’yı koşturup duruyorum; yakalıyor, ısırıyor havada uçuyor, takla atıyor yorulunca da dolabın üstünde uyuyor.
Evden kaçma: Bu sorunu halledemedim. Açık cam, kapı gördü mü hızla dışarı çıkıyor sonra hızla geri geliyor. Geri gelemezse diye korkuyorum.
Musluktan su içme: İlk sahibi musluğu biraz açık bırakıyormuş Çılga da oradan su içiyormuş. Bu yüzden bize gelince kedicik biraz zorlandı. Önce banyo kapısını kapalı tuttuk, sürekli taze su bulundurduk. İlk başlarda su kabından hiç su içmiyordu. Şimdi su kabını çok güzel kullanıyor. Banyo kapısını da açık tutuyoruz, bulursa oradan da su içiyor. Biz karışmıyoruz.
Kedi yerine fakir fukaraya para verme: Kedimiz olmadan önce vermediğim paraları kedimiz olunca da vermiyorum. Ya da aklıma esince bir yardım yapıyorum, ama kedi besleyerek bir canlıya sürekli katkıda bulunuyorum. Kedi yalnız yaşayanlar için mi? Yalnız yaşayanlar için ne güzel bir dost, ama bizim gibi iki çocuklu bir aile için de çok iyi bir dost. Çocuklar için sevgi öğretmeni, büyükler için stresten kurtulma çaresi, canlı bir stres topu. Elinizi tüyüne değdiğiniz zaman elektriğin toprağa boşalması gibi kafanızdaki sorunlar akıp gidiyor. Bu yüzden tuvalet kabını temizlemek bile insanın aklını başka şeylere yönlendirmesi bakımından dinlendirici oluyor. Hele uyurken oluşturduğu rahat tavırlar, komik şekiller anlatılası gibi değil. Bence bir kedi kadar zevkli uyuyabilmek büyük bir ayrıcalık.
Ve Kedigen: Kedi sahibi olmak isteyenler, bilgi almak isteyenler ve kedi sahibi olanlar için mükemmel bir kaynak. Aklıma bir şey geliyor, sorsam mı sormasam mı derken bakıyorum başka biri sormuş ve cevabı gelmiş. Unutmayalım dünyada en değerli şey tecrübe ve bilgi. Kedigen de her ikisi de bolca var. Kedigen olmasaydı ben bir kedi sahibi olamazdım. Katkıda bulunan herkese sonsuz teşekkürler ve saygılar...
kedi acayip tatlı .:) kedi seven insanların olması çpk güzel bence dünyadaki en tatlı hayvanlar kediler ben kedimi çok seviyorum ononda beni sevdiyinden eminim.
çok tatlı hele gözleri mükemmel.yöntemleriniz de çok akıllıca geldi bana.kedi alınca ben de uygularım.ayrıca kendinizi kedinin babası zannetmemeniz çok güzel.
hanım adına çok sevindim, ikinci ailesinin sizin gibi duyarlı insanlar olmasından dolayı, benimde bir kedim var adı tarçın iki yaşında. erkek arkadaşım bir süre önce yut dışına çalışmaya gitti bende 4 aydır 9-18 arası çalışmaya başladım kedim gündüzleri evde yanlız kalıyor ve bundan hiç hoşlanmıyor depresyona girdi, garip garip hareketler yapmaya başladı, sürekli ilgi istiyor yerlerde sürünüyor akşamları beni sev diye ama bende elimden geldiğince ilgi göstermeye çalışıyorum, sizin gibi duyarlı birilerini bulursam arada sırada görmek koşulu ile vermek istiyorum ama kimselere güvenemiyorum ya onu üzerlerse diye ne yapacağımı şaşırdım, tarçi ye de çok üzülüyorum yanlız diye ne yapsam bilmiyorum ki.
sizi tekrar tekrar kutluyorum hanım' a sıcak yuvanızı açtığınız için onu çok sevin
Tecrübelerinizi paylaşmanız ne kadar güzel.Bana çok yararı oldu.Eşinizi ikna edebilmeniz de çok iyi olmuş,eminim O'da verdiği kararın çok doğru olduğunu anlamıştır.Birlikte sağlıklı,mutlu,uzun yıllar dilerim.
Benim kedim masaların ve sehpanın üzerine çıkıyor.Bu aralar bir de işiyor. Dezenfekte etmekten bir hal oldum.Eve gelen misafirlere çaktırmamak için de ayrı çaba sarf ediyorum.Yoksa evimize adım atmayacak insanlar.Odaların kapısını kapatmaya başladım ama salonumuzun kapısı yok,kediciği koca evde küçücük yere de kapatamam ne yapacağımı bilemiyorum.Tüm dostlardan tecrübelerini paylaşmalarını rica ediyorum.
Yorum Yaz
kedilideli - Zeynep Tur...
'Birden fazla kedi olur mu evde?', 'Bizimki, yeni geleni kabul etmedi geri vermek istiyoruz', 'Yeni bir kedi geldi, eski... Devamı >>
