Yorumlar   (25 adet)

Yazan: luckiya

Tarih: 14 Haziran 2008

Saat: 21:24

offffff böyle tatlı canlıların ölümünü öğrenmek öyle acı oluyor ki!!!yumoş diye b kedimiz vardı ondan o kadar çok korkardım ki...alıştıımda ise ölmüştü.hayatta hiç bi kedi öldüğü için ağlıyacağımı düşünmezdim ...ama yumoş kedilere olan sevgimi kalbimden bulup çıkardı...belkide kedileri bu kadar sevebilmemin nedeni o...
valla yani luckye bişey olursa yaşayamam gibime geliyor gerçekten başınız sağolsun...o veterinere bi daha sakın gitmeyin ben olsam heralde o veterineri parçalardım!!! bi kedi için üzülmeye değmez diyenler her yerde var ve sakın o insanlara kulak asmayın bırakın bizim saçmaladığımızı düşünsünler nede olsa biz kedi sevgisine sahip olduğumuz için herkerten de çok ŞANSLIYIZ!!!! :)

Yazan: By.WaHsHe

Tarih: 12 Haziran 2008

Saat: 12:33

Sizin için çok üzüldüm gerçekten.Bende yıllardır kedi bakıyorum ve insanların tepkilerinden çok bıktım onlara göre çok gereksiz,değersiz boş iş ne gerek var ,eğer kedin ölürse üzüldüğünü görüncelerede;sokakta büssürü var ne yapcaksın bi kedi için ağlanırmı ...falan oysa hiçbiri aynı değil hepsinin yeri başka ayrıca ne demek ne yapcaksın biz kedi sevenler için hiçde boş bişey değil bence onlarla ilgilenirken huzur buluyor insan bütün stresi gidiyor hele bide sana karşılık verinceler daha ne olsun ama anlamıyolar işte madem sevmiyosunuz bali saygı gösterin bize bu kadar eleştirmeyin, he bide bazılarını ilgilendirmiyo pek sevmem diolar geçiolar onları anladık tamam ama şu nefret edenleri hatta kedilerden tiksinenleri anlamıyorum oysa bir kerecik sahipsiz yavru bir kediyi alıp bi bakmayı deneseler bak nasılda sevcekler.Ayrıca sadece kedileri değil bütün hayvanları seviyorum hepsinin bir canı var.

Yazan: nazkobebeko

Tarih: 06 Haziran 2008

Saat: 14:08

başınız sağolsun bende kızımı nazımı 18 mayıs 2008 de kaybettim hiç beklemediğim bir anda sizi çok iyi anlıyorum yazınızı okurken gözyaşlarımı tutamıyorum kızımı öok artıyorum özlüyorum allah sabır versin

Yazan: Efsunf

Tarih: 04 Haziran 2008

Saat: 13:43

Sanıyorum bizleri, bizlerden baska kimse anlayamıyor. Bizleri, takıntılı insanlar olarak görüyorlar. Ama kedilerimizin bize verdiği sevgiyi kimse gerçek anlamda veremiyor. Ben de kedilerimden birinin başına birşey gelecek diye korkuyorum. Onlar benim canlarım. Onlarsız bir yaşam gerçekten çok zor. İnanın bana insanlardan daha çok onları seviyorum. Tombili, Misi, Şans, Gümüş ve Bozli. Benim gözbebeklerim. Bozli aileye yeni katıldı. Tombili, bana çok düşkün adeta gölgem. Misi, sevgi hastası. Şans, kontes gibi gururlu. Misi ve Tombilinin annesi. Çok güzel bir chincilla. Gümüş, mutfak balkonunda baktığım sokak kedim. Bozli'yide annem 13 Mayısta sokakta buldu, aldi. o da çok yaramaz. Hepsinin ayrı ayrı karakterleri var. İyiki varlar. Ne olur çok uzun yaşasınlar. Herkese sevgiler

Yazan: varoll

Tarih: 03 Haziran 2008

Saat: 20:54

ben de kedimi 2 ocak 2008 de kaybettim... yılbaşı gecesinin sabahında... cok yaşlıydı ve evde olmadıgım icin o an yanında olamadım maalesef... o kadar cok üzülüyorum ki, yıllarca birlikte yaşa ve son anında yanında olama... bu yazı beni cok duygulandırdı, gözyaşlarıma hakim olamıyorum... cok güzel bir yazı elinize sağlık...

Yazan: aslitaskinsoy

Tarih: 30 Mayıs 2008

Saat: 15:23

Gerçekten çok üzüldüm. Başınız sağ olsun. Allah sabır versin. Benim de şişko bir oğlum var Boncuğum. Ben de onu Bodrum'da sokakta daha yawruyken bulup alıp İstanbul'a getirdim. Şimdi 9 yaşına girdi. Ölse ne yaparım bilmiyorum. Çok zor gerçekten çok zor:(

Yazan: Bella

Tarih: 29 Mayıs 2008

Saat: 18:42

Ben de Benek'imi kaybettim, 12 Şubat 2008'de. 14 yıl yan yana, burun buruna, patisi elimde yaşadık birlikte. Yaşlandı O da her canlı gibi. Gözünün pırıltısı bile kaybolmuştu son zamanlarında. Gitmek istemiş olmalı ki ölümünü biz görmeyelim diye, atıverdi balkondan kendini hiç düşünmeden. Oysa iyi günde olduğu kadar kötü gününde de yanında olacağımızı bilmeliydi. Ama böyle olsun istemedi. Bizi kendince üzmek istemedi benim canım kedim. Bir gün daha yaşadı balkondan atladıktan sonra. Sonra kaybettik. İçim acıyor çok. Paylaşmak istedim sizinle.

Yazan: jerenim

Tarih: 28 Mayıs 2008

Saat: 00:53

kısa bi süre önce kaybettiim oğlumu hala unutamadım gerçek olan bu sevgiyi başlarının anlamamasına şaşırıorum onlar için önemsiz ha bi kedi ölmüş farketmio ama bunu kedi sahipleri gayet anliabiliolar keşke insanlar bazen birascık duyarlı olabilseler bırakın yiyeceklerini paylaşmalarını benim kedimi zehirlieyebilcek kadr düşüncesiz olabiliolar yavrum olark gördüüm kedimi onlar yzünden kaybettim hala gözlerim doluo her hatrladıımda ama bize çifleştirmeden bıraktıı yavrular var onlarla avunuorum artık acını gayet ii anlıorum allah kimsee bu acıyı vermesin...

Yazan: şerbet_

Tarih: 27 Mayıs 2008

Saat: 01:41

işte biz GERÇEK insanlarız! yorumlarda da gördüm benim gibi gözleri dolanları üzülenleri...havucu tanımadık ama acısını hissedebiliyoruz. benimde tatlı bir oğlum var onu kaybetmek en büyük acı olur:( umarım daha çok uzun yıllar beraber olurum o benim yıllardır beklediğim tek kedim acınızı paylaşıyorum ve böyle güzel varlıkların farkında olup onları sevip kollayan insanlardan olduğum için şükrediyorum...

Yazan: Görqm

Tarih: 26 Mayıs 2008

Saat: 12:18

Bende iki tane kedimi kaybettim ve şu an evimde yine iki tane kedim var inşallah onlarıda kaybettmem . Başınız Sağolsun:'(:'(

Yazan: bademkiz

Tarih: 26 Mayıs 2008

Saat: 00:49

ben ağlamaktan helak oldum burada inanın...:(bu acıyı yaşamak benim en büyük korkum...bazen keşek bende kızıma sahip olmasaydım diyorum...onun acısına dayanamam galiba...onunla yaşamı anlayacak kelimeler bulamayan benn yazdıklarınız karşısında saygıyla eğiliyorum...zaman zaman sadece düşüncesiyle kıvrandığım ölüm acısını tatmış olmanıza çok üzüldüm...ama sizin gibi bir sahibi olduğu için şanslı bir kedi erkeğiymiş havuç...eminim sizi görüyor ve hep koruyor...buna emin olun...birgün mutlaka kavuşacaksınız.başınız sağolsun...

Yazan: elifka95

Tarih: 25 Mayıs 2008

Saat: 14:36

Ne iyi insansınız !!
O kadar güzel yazmışsınız ki gözlerim doldu. Başınız saolsun. Aynı acıyı paylaşıyoruz ..

Yazan: corga

Tarih: 24 Mayıs 2008

Saat: 17:47

suan yazini okudum ve cidden kaybin icin cok uzgunum.Soylenebilecek herseyi en guzel sekilde yazmissin :( Benim 7 yasinda bir oglum var.Bir keresinde evde kacmisti.2. gece hastanelik oldum.Uzuntuden bayginlik gecirdim cidden. Sokak sokak onu aradim durdum.4.cu gun yorgun halsiz ve korkmus sekilde kapimi patilerken buldum onu. Bizi ancak biz anlariz kardesim. Basiniz Sagolsun.. )=

Yazan: azmanımmm

Tarih: 24 Mayıs 2008

Saat: 05:12

YORUM YAZAN, YAZAMASADA ACIMI PAYLAŞAN HERKESE BİNLERCE TEŞEKKÜRLER EDERİM. BENİ ANLAYAN AYNI DUYGULARI HİSSEDEN İNSANLARIN VARLIĞINI BİLMEK ÇOK GÜZEL. BİR YERLERDE HALA HAYVANLAR İÇİN BİRŞEYLER YAPAN İNSANLAR OLDUĞUNU GÖRMEKTE ÖYLE. BEN BEBEĞİMİ İDRAR YOLUNDA BİR TIKANMA OLDUĞU BİLİNMESİNE KANINDA ÜRE OLMASI İHTİMALİ ÇOK YÜKSEK OLMASINA RAĞMEN ANESTEZİ VERİLDİĞİ İÇİN KAYBETTİM. NE YAZIK Kİ BUNU DAHA ÖNCE BİLMEDİĞİM İÇİN OĞLUM GÖZÜMÜN İÇİNE BAKA BAKA UYUTULURKEN HİÇ BİR ŞEY YAPAMADIM. KENDİNE VETERİNER DİYEN O İNSAN HALA ÇALIŞIYOR AMA BENİM OĞLUM ÖLDÜ. SİZLERİNDE AKLINDA OLSUN NE OLUR KANINDA ÜRE VARSA YAVRULARINIZA ANESTEZİ YAPILMASINA İZİN VERMEYİN. BEN BUNU BİLSEYDİM GÜZEL OĞLUM BELKİDE YAŞIYOR OLACAKTI.
BENİM GİBİ BEBEKLERİNİ KAYBEDEN HERKESİN ACISINI BENDE PAYLAŞIYORUM. BU ACI NASIL, NE ZAMAN HAFİFLER BİLMİYORUM .HERGEÇEN GÜN ONU DAHA ÇOK ÖZÜYORUM. BANA HAYATIMIN EN GÜZEL 6 YILINI YAŞATTI.HANİ İNSANOĞLUNUN NANKÖR DEDİĞİ KEDİLER VARYA BANA EN YAKIN DOSTUMDAN DAHA VEFALI DAVRANDI. BEN AĞLARKEN DALDIĞI DERİN UYKUDAN BİLE UYANIP AĞLADIĞIMI HİSSEDEN KUCAĞIMA ÇIKIP BURNUYLA ÇENEME SÜRÜNEN,YÜZÜME BAKAN HANİ DİLİ OLSA SORACAK NEREDEYSE ''ÜZÜLME ANNECİM DİYECEK'' TANIDIĞIM TÜM İNSANLARDAN DAHA VEFALI VE BENİ BELKİDE BENDEN DAHA ÇOK SEVEN ANNEM DIŞINDAKİ TEK CANLI. ÖMRÜMÜN SONUNA KADAR KALBİMDE KALACAK. BIRAKIN ANLAMASIN BAŞKALARI. BİZ ONLARIN NE KADAR DOST OLDUKLARINI BİLİYORUZ.NE KADAR ÖZEL OLDUKLARINI BİLİYORUZ ONLAR HALA SAHTE ,İKİYÜZLÜ ARKADAŞLIKLARINI DEVAM ETTİRSİNLER BİZ GERÇEK SEVGİYİ BULANLARIZ ASLINDA. ALLAH DOSTLARINIZI SİZE BAĞIŞLASIN UZUN YILLAR BİRLİKTE OLUN İNŞALLAH.
REYHAN

Yazan: dennis_bjk

Tarih: 22 Mayıs 2008

Saat: 17:48

başınız sağolsun ben de çok sevdiğim bir kedinin öldüğünü bugün öğrendim ne kadar üstünden bir hafta geçmiş olsa da
bizim prensesimizi de araba ezmiş malesef hala inanamıyorum bizi bırakıp gittiğine birlikte oyun oynamamız sanki daha dün gibi :(

Yazan: planakonvex

Tarih: 22 Mayıs 2008

Saat: 16:42

çok yakın bir zamanda bende oğlumu kaybettim..bi an kendi yaşadıklarımla karşılaştım yazınızı okurken..
herşey okadar hızlı oldu ki
,hastalığı, ölümü...4 gün içinde oğlum ayakta duramaz hale gelmişti bile..ve şimdi ondan yadigar kalan yavrısuyla avunulmaya çalışılsa da olmuyor işte bi türlü..onu çok özlüyorum..... hatta zaman zaman ona seslenirken buluyorsun kendimi..
hiç bakmayanlar bi yana ,sevimli minik canlılar olarak evlere alınıp ,aa bunlar hasta oluyormuş,kakada yapıyorlarmış hay allah ..diip sokağa bırakan zihniyetteki bi dolu insanda mevcut.. haliyle bu insanlar o kadar çok ki bizlerin kayıplarının büyüklüğünü yada hissedilen acıyı anlayabilmeleri de bir o kadar olanaksız ....bunu beklemekte nafile bir eylemden öteye gidemiyor....
‘’,allahtan bir tane daha var onunla oynarsın’’ gibi dahiyane fikirlerle dolu teselli cümleleri arasında günleri devirmek çok zor..Gidenin yokluğunu başka hiçbir canlının dolduramayacağı gerçeğini idrak etmeleri için sarf ettiğiniz çabanın sonunda , karşılaşılan manasız bakışların size eşlik etmesine tahammül etmekse ayrı bir işgence. ..
dediğiniz gibi hepsi birbirinden farklı hepsine başka türlü bağlanılıyor..ve o giderken kalbinizde yerinden sökülüyor..
Dileğinize katılıyorum ..
onlara çok ii bakın ,keyifsizliklerini önemseyin,
o son uykusuna dalarken bile yanında olun...

Yazan: bıdoş

Tarih: 22 Mayıs 2008

Saat: 16:39

Reyhan hanım o kadar güzel yazmışsınız ki şuan aynı duyguları paylaşıyorum.Dün canım kızım Mavı kaybettim.İçim çok acıyor.Belki Mavla buluşmuşlar bize bakıyordur meleklerimiz..Başınız sağolsun..

Yazan: minikmerve

Tarih: 19 Mayıs 2008

Saat: 23:00

öncelikle sizin için üzüldüm.biricik kedinizi kaybetmişsiniz.arkadaşlarınızı kafanıza takmayın.ve sizin kediniz gibi başka kedi yok...

Yazan: firtikk

Tarih: 14 Mayıs 2008

Saat: 01:57

Siz ne kadar iyi bir insansınız böyle ya!!!
Gözlerim doldu yemin ederim..
İnşallah hiç kimse hayvanından ayrılmaz..
Allah sabır versin..Ne kadar üzüldüm anlatamam..

Yazan: shadow-cat

Tarih: 10 Mayıs 2008

Saat: 10:39

gerçekten çok üzüldüm acını anlayabiliyorum ben giç kedi beslemedim çok isterim ama hiç besleyemedim ama yakında besleyeceğim.bir tavşanım vardı o öldüğünde ben de senin gibi hissetmiştim geçmiş olsun

Yazan: yurdanurxn

Tarih: 08 Mayıs 2008

Saat: 22:37

allah sabır versin kolay değil tahmin edebiliyorum benim kızım ölüse ne yaparım bilemiyorum

Yazan: _Shela_

Tarih: 07 Mayıs 2008

Saat: 13:31

böyle bir yazıya yorum yanlış aslında.Şu an o kadar duygulandım ki bir an kendi oğlumu kaybettim sandım.sadece yorum yazmış olmak için yazıyorum yoksa bölesine duygu yüklü br yazıya yorum yazmak olmaz.Merak etme en azından kedinin seni gördüğü fikrini aklına getirebilirsin, ve eğer çok istersen sen de onu görebilirsin:)

Yazan: nurcem

Tarih: 28 Nisan 2008

Saat: 18:07

inanın gözlerim dolarak okudum yazdıklarınızı...başınız sağolsun...:( ben de eskiden kedilere bakar geçerdim..hepsi aynı gelirdi bana...ama önce kızımın Mıncık'ı...sonra diğerleri girdi hayatımızı ve benim de Duman'ım geldi.....geçtiğimiz günlerde hastalandı...inanın sanki evden biri hastaymış gibi üzüldük, tedavisinde zorlandık...o da zor günler geçirdi..şimdi iyi maşallah...ama kedi sahibi olduktan sonra herbirinin ayrı karakteri olduğunu anladım...hepsini çok seviyorum..bahçede baktıklarımızdan biri doğum sonrası köpeğimiz yüzünden sakatlandı..ona ve 5 bebeğine bakıyorum..açıkçası sizi çok iyi anlıyorum..tekrar başsağlığı dilerim..yerini tutmaz ama en kısa zamanda yeni bir pisi sahiplenmenizi öneririm...sevgiler...:)

Yazan: catts

Tarih: 26 Nisan 2008

Saat: 23:42

Basiniz sag olsun.Uzuntunuzu derinden paylasiyorum.Bende ayni duygulari yasadim.
http://www.kedigen.com/sizinkiler.php?id=1582 sayfadaki kizlarimi gecen senelerde kaybettim.Cok buyuk uzuntu duydum.Iyiki onlarla yasadim iyiki hayatima girdiler.Oyle yada boyle yasam bir sekilde son buluyor.Elden birsey gelmiyor.Insanlarinda beni nasil gordukleri umurumda deil.Evet ben kedi +hayvan delisiyim.Ayni zamanda allahin yarattigi tum canlilari cok seviyorum.Kizlarimla guzel gunler gecirdik simdi baska baska 4 tane daha kardesleri var.Hic bir kedim digerini tutmuyor.Hepsi ayri ozel ayri guzel.Son nefesime kadar onlardan ayri bir hayat dusunmuyorum.Sarisin guzeli Havuc ve kizlarim gittikleri yerde bizi bekleyecekler annesi.Biz onlarin yerini almasada baska kedislere kucagimizi acalim derim.Aciniz biraz daha azalir umarim:(

Yazan: nilay_gungor

Tarih: 26 Nisan 2008

Saat: 03:26

o kadar güzel yazmışsınız ki yorumlamak çok yanlış ama bılmenızı ısterımkı beni çok kötü yaptı ve sızın ıcın suan kızıma sarılıyorum oda yuzume bakıyor ağladıgımı hissetiii :)