Yorumlar   (51 adet)

Yazan: kedi_benek

Tarih: 24 Haziran 2009

Saat: 11:40

Benim de bir gün kedim kayıp olmuştu.Eve götürdüğümde benim yanıma gelip sevmemi istedi .İşte o zaman kedimin beni sevdiğini anladım!

Yazan: gulhan elif

Tarih: 22 Haziran 2009

Saat: 16:10

ben hayvanları çok seviyorum ama kedimi köpek öldürdüğü için mi bilmiyorum köpeklere karşı bir kin oluştu bende.Ne yapıp bu kini yok etmeliyim

Yazan: gulhan elif

Tarih: 22 Haziran 2009

Saat: 15:05

dün bende kedimi kaybettim sokak köpeğinin saldırısı sonucu.Çok üzgünüm bu site sayesinde acım biraz olsun hafifledi sizin gibi hayvanseverleri görmek beni mutlu etti.

Yazan: pisiley

Tarih: 18 Haziran 2009

Saat: 12:12

reyhan hanım,
bende yeni üye oldum kedigen ailesine ve buna sebep malesef sizin gibi acı bir olay yaşamam oldu.minik oğlumu kaybettim bende.bu acımı ancak benim gibi hayvan severler anlar dedim.benim oğlumda ölmedi uyudu sadece uyuydu

Yazan: catt_woman

Tarih: 30 Mayıs 2009

Saat: 20:45

Reyhan,
sana adınla hitap etmem dilerim ki rahatsız etmez seni..tüm samimiyetimle yazıyorum çünkü,eğer okuyabiliyorsan ne mutlu bana..gerçekten de hayvan sevgisi-özellikle de kedi severlik-insanlara sonradan kazandırılabilen bir şey değil ne yazık ki...o senin herşeyindir ama bu herkes anlayamaz ve anlayamadıkları gibi ne ilginçtir ki bir de ahkam keserler 'kediden bol ne var' gibi sinir bozucu cümleler kurarak...onlar bizim herşeyimizdir halbuki..elbette ki hepsi ayrı sevilir,hepsi ayrı birer 'can'dır çünkü...uzun lafın kısası onlar hep hayatımızda olur,belki havuç olur adı belki köfte,belki de pamuk...ama sadece biz anlarız gidenin ne kadar acıttığını...onu sev,onu özle..eminim o da seni seviyor ve özlüyordur,unutma...Allah bizi sevdiklerimizden ayırmasın..ve bu siteye üye olan tüm arkadaşlar,dışarıda hayvanlara zarar veren o kadar çok acınacak insan var ki...tüm hayvanları elimizden geldiğince onlardan koruyalım..unutmayın onlar gerçekten biz olmadan çok yalnızlar...

Yazan: lucyn

Tarih: 24 Mayıs 2009

Saat: 01:59

bu cok degişik bir acı...bunu kedi beslemeyen "kedi"leri sevmeyen daha dogrusu onlarla beraber yaşama onuruna erişmemiş kimsenin anlamsına imkan yok...Ben aynı acıyı 2 kere yaşadım..İki kızımı kaybettim...hem kızım, hem dostum,hem yaşam arkadaşlarımı...Nazlım 13 yasında öldü...Bir gun eve geldigimde buldum onu...o pembiş burnu ve agzı mosmor olmus bir bicimde...Lucy'm 17 yasında bize elveda dedi...Demek zorunda kaldı...Biz beraber buyumustuk onunla...Ben 11 yasındaydım o 3 haftalıktı evimize adım attıgında benim sarı prensesim...onu uyutmak zorunda kaldık...cok hastaydı, yaşama sansı yoktu...Hayatımın en zor kararıydı, bunun acısını omrum boyu taşıyacagım..Şimdi Mustim var, benim şebek oglum...1 yasında...Uzerine titriyorum, cok korkuyorum ona bişey olucak diye...o da beni terkedecek diye...Kedisiz bir yaşam dusunemiyorum ve her ölen, daha dogrusu giden kedimin ruhunun yeni gelende yaşadıgına inanıyorum...sevgiler...

Yazan: gulbilal

Tarih: 16 Mayıs 2009

Saat: 12:02

bu paylaşımınızı 2008 de yapmışsınız. belki hatırlatacağız size acınızı ancak onlar unutulmazki. adamın biri bir kitap yazmış akıl insanlara verilmiş en büyük nimettir diye. diğer biri cevaben doğru akıl en büyük nimettir. ama akılda tecrübesi kadardır. bunu şunun için yazdım. attan düşenin halinden aynı haldeki anlarmış.
aynı acıyı bizde yaşadık 1 hafta önce ve gözümüzün önünde evimzin paşasını neşesini kaybettik. gerçekten çok değişik bir üzüntü hali oldu. sizi anladık sizde bizi anlıyorsunuz. peygamber efendmizin kediler için onlar "ev halkından" dır, sözünün ne kadar doğru olduğunu anladık. biz şu şekilde düşünerek rahatlıyoruz. cennette insanlar sevdikleriyle beraber olacaklardır. sözü bizi rahatlatıyor. cennetinde buluştursun allah diye dua edelim.

Yazan: mevaeringen

Tarih: 13 Mart 2009

Saat: 22:30

onlar ölmezler sadece sahip olduğu yerden giderler ölümünü göstermiş kedi hatırlamıyorum. benim oğlum da gün gelecek gidecek ama ben ondan önce gideyim inşallah bana o nun ölümünü göstermesin yukardaki.

Yazan: mevaeringen

Tarih: 12 Şubat 2009

Saat: 23:24

benim de bir van ım var travmalı, size gerçekten başsağlığı diliyorum onlar hepsi özel yaratılmş yukarıki tarafından.

Yazan: happy6706

Tarih: 12 Şubat 2009

Saat: 17:00

ÖYLE İYİ ANLIYORUM Kİ SİZİ..BENDE OĞLUMA BİŞEY OLACAK DİYE ÇOK KORKUYORUM..ONUN ACISINI ALLAH GÖSTERMESİN KALDIRAMAM DİYE ALLAHIM BENDEN AL ONA VER DİYE DUALAR EDİYORUM..

Yazan: olcayelis

Tarih: 20 Ocak 2009

Saat: 14:31

BENDE DÜN OĞLUM OSMANIMI KAYBETTİM.ONU ÇOK ÖZLEYECEĞİMİ BİLİYORUM.ÖZLÜYORUM DA...AMA BİLİYORUM Kİ O ŞU ANDA MUTLU.BENDE NE OLDU DİYE SORANLARA HİÇ DEYİP GEÇİYORUM.ÇÜNKİ SİZİN DE DEDİĞİNİZ GİBİ BİR KEDİ İÇİN Mİ..........DİYENLER OLMASIN DİYE KİMSEYLE GÖRÜŞMÜYORUM...O BENİM CANIM.

OĞLUM OSMANIM BENDE SENİ İSTEMEDEN ÜZDÜYSEM BENİ AFFET ANNECİM.AFFET BENİ....NOLUR:(

Yazan: pisiler

Tarih: 17 Aralık 2008

Saat: 00:44

havuçun yolculuğu belki uzun belki birdaha hiç gelemiyecek şu anki yaşama .ama o şimdi çok mutlu ve yanlız değil havuçu kaybedince yıkılan üzülen bir annesi olduğunu ve biz dostlarını mutlaka hissedebiliyordur ve inanıyorumki havuç çok mutlu çünkü şu anki yaşamında kötülükler yok meleklerin yanında inşallah biz sevenlerinide hayvan dostlarınıda alır yanına benimde beş kızım var bazen onların bu hayata hoşçakal diyeceklerini biliyor olsamda yinede göz yaşlarıma engel olamıyorum ama tek tesellim mekanlarının cennet oluşu bütün hayvanlar günahsız ve en mükemmel canlılar.BURÇİN KORKUT 17-12-2008

Yazan: eftelyaz

Tarih: 03 Aralık 2008

Saat: 15:32

Acınızı belki şimdi anlayamam ama bir gün benim şirin küçük kızımda ölecek bu her ne kadar çok uzakmış gibi gelse de seneler planladığımızdan hızlı akmakta.

Acınızı paylaşıyorum. Allah sabır versin. Dilerim o paylaşımı yeni bir arkadaşla (kedi ile) yakalarsınız.

Yazan: milenbeyza

Tarih: 01 Kasım 2008

Saat: 21:32

Kediler gerçekten çok güzel varlıklar sanki sizin çocuğunuz gibi annem keiyi yani oğlum şaşkını besleyemeyeceğiz diuyince korkmuştum
çünkü ona çok alışmıştım tatlı belaydı o acıyı bilenler bilmeyenlere anlatsın (tabii anlarsalar) Kedin İçin Çok üzüldüm Reyhan Ekinci Bende bilirim bu acıyı benim 10 bıldırcınım 1kaplumbağam 1köpeğim 2 tanede balığım öldü ama bil dünyanın sonu değil bunu demek istemöem ama hayatına yeni bir kedi gelebilir. Ben Onları Unutmadım Ama Onlar Şu An Neredyeseler Orada Sevinçle Koşup Oynuyorlardır.Sende Mutlu Olmaya Çalış!!!!!!

Yazan: aycha_52

Tarih: 30 Ekim 2008

Saat: 16:30

Öncelikle başsağlığı diliyorum size.
Bu yazınızı okurken üzülmemek,duygulanmamak elde değil.Acınızı,duygularınızı tahmin edebiliyorum.Ama malum ölüm,hayatın bir gerçeği.
Ayrıca,Ne güzel bir şekilde ifade etmişsiniz kedinize olan sevginizi ve hayvan sevgisini.Hayvan sevgisi nedir bilmeyenlere ibret olsun bu yazınız.
Bnmde dünyalar tatlısı bir kedim var.Ve onu çocuğummuş gibi çok seviyorum.O da bni annesi biliyor resmen.Artık canımdan bir parça oldu.Herşeyim,canım dostum o bnm.
İnsanlar kediler için nankör diyor,ama bilmiyorlar ki kediler biz insanlardan daha sadık sahiplerine.
Allah,canımız kadar çok sevdiğimiz hayvan dostlarımızı bize bağışlasın,hiçbirimize böyle bir acı yaşatmasın.

Yazan: mpelin

Tarih: 04 Ekim 2008

Saat: 23:38

ilk kez bir yazıyı okurken böylesine kendimi buldum benimde oğlum dizlerimde öldü ve bunu yaşayıp anlatamaz olmanın ne demek olduğunu biliyorum ama devam demelisiniz yüreğinize onları koruyup sevmeye devam çünkü onların bunca kötülükler içinde bize çok ihtiyacı var

Yazan: cirkin

Tarih: 27 Eylül 2008

Saat: 22:57

Sizi çok iyi anlıyorum.Bende kedimi kaybettim 6 sene önce.Sonra veterinerimden bir kedi aldım.6 senedir beraberdik.Fakat 1 hafta önce kızım kayboldu.Ara ara yok.Sonradan çocuklardan öğrendim bir veteriner aracıyla kedimi ve başka kedileri toplamışlar.Şuanda bir yeremi attılar öldürdülermi ne yaptılar bulamıyoruz.Kimin aldığını dahi bulamadık.Maalesef hiç kimse ne olduğunu bilemiyor.Canım Sushi'min akibeti nedir onu bile öğrenemedim.Çok üzgünüm.Bu vicdansız insanların bulunmasını istiyorum.Kedim geri gelsin istiyorum.Öldüyse bile bilmek istiyorum.Canım kedim... :((

Yazan: turtex

Tarih: 19 Eylül 2008

Saat: 17:31

Sayin Ekinci'nin teselli bulmayan yureginin nasil yanmakta oldugunu anliyor,kendisine sabirlar diliyorum.
Kara

Yazan: ilhanbarut

Tarih: 01 Eylül 2008

Saat: 23:47

şu ana kadar hayatıma 3 kedi girdi fakat kendime sorsam iz bırakan kediler çok olmuştur diyebilirim bir ankara kedimiz vardı adı boncuk 3 yıl baktıktan sonra kaybettik ya da çalındı tam bilemiyorum üzerinden yaklaşık bir yıl geçtikten sonra şu anki kedimiz tarçın'la tanıştık şu an 6 yaşında gayet sağlıklı bir de yavrusu olmuştu adını da badem koymuştk sarı mı sarı sevimli badem gözlü 2 kere evden kaçtı geri geldi çok şeker fakat çok yaramazdı fakat onu da bir zehirlenme olayında kaybettik geçen sene çok üzüldük çok ağladık ama ne fayda giden geri gelmiyor insan acısıyla o kayboluşun boşluğuyla elinde kedisinin oyuncakları, su kabı mama kabı ve zihninde bıraktığı hatıralarla avunmaya çalışıyor aslında bir kedinin ya da insanın ölümü arasında bir fark olmadığını anlayabiliriz. yeri geliyor bir insan bile onlar kadar hassas ya da anlayışlı olamıyor ve beraber yaşadığı insanı da o kadar hassas bir ruh haline sahip birine dönüştürüyor galiba biz onların değil onlar bizim sahibimiz....

Yazan: pisi71

Tarih: 30 Ağustos 2008

Saat: 16:36

NE KADAR GÜZEL ANLATMIŞSIN DUYGULARINI,DUYGULARIMIZI.BEN DE BU SENE ŞAŞKINI (KIZIMI )KAYBETTİM .BÜTÜN RESİMLERİNİ SİLDİM BAKTIĞIMDA CANIMI ACITTIĞI İÇİN .AMA KUŞUM YAĞMUR HERGÜN ONU ÇAĞIRIYOR.KAFAMDAKİ RESMİ HALA NET.NE KAYBETTİĞİM İLK KEDİM NEDE SON AMA NE BİZ SEVMEKTEN VAZGEÇİYORUZ NE DE ONLAR GÜVENMEKTEN BİZE.İNŞALLAH BU YAZIYI YAZDIĞIMDA YENİ BİR KEDİN OLMUŞTUR.BENİ AĞLATTIN.HOŞÇAKAL

Yazan: udambara

Tarih: 05 Ağustos 2008

Saat: 00:17

Benim de kedim vardı, okurken ağladım.. hiç bir zaman agaca tırmanmazken o aksam agaca tırmandı ve en kötü sekilde köpekler parcaladı sonra aglaya aglaya tarlada aradık yavrumu ve bulduk karnı delinmiş aglaya aglaya mezarını yaptık ne kötü bir duygu simdi udambaraya öyle bir sarılıyrmki artık hiç kopmayacak bir sekilde canım kızım cok seviyorum seni

Yazan: boncuk-özhan

Tarih: 01 Ağustos 2008

Saat: 22:05

CİDDEN NE DİYECEĞİMİ BİLEMİYORUM BAŞINIZ SAĞOLSUN....:(BENİNDE BİR KIZIM VAR ONU DAHA BİR HAFTALIKKEN KARGALAR ÖLDÜRMEK ÜZEREYKEN KURTARDIM BAŞIMA BÖYLE BİRŞEY GELİCEK DİYE ÖDÜM KOPUYOR BİR KEDİYE BÖYLE BAĞLANACAĞIM AKLIMA GELMEZDİ ONUN İÇİN SİZİ ÇOK İYİ ANLIYORUM ALLAH RAHMET EYLESİN ALLAH MEKANINI KEDİLER CENNETİ EYLESİN İNŞALLAH ALLAH SİZEDE SABIRLAR VERSİN....:(

Yazan: imgelem

Tarih: 29 Haziran 2008

Saat: 15:43

Seçme şansınız olsaydı biri çıkıp "Bak! Bu kedi bir süre sonra ölüp acı verecek. Acı çekmemek için boşver, sevme deseydi; bir diğer kiş de çıkıp "Evet' çok acı çekebilirsin ama onun dostluğu ve sevgisini doyasıya yaşayacaksın" deseydi hangisini seçerdiniz?
Ben herşeye rağmen onların sevgisini ve dostluğunu seçtim. Bunu düşündüğümde acılarım azalıyor. İyi ki onu tanımışım bu bir şans diyorum. Çektiğim acı yüksek çünkü "o benim oğlumdu, kızımdı, dostumdu" diyorum.
Bundan olmalı kendimi canlılara acı verenlerden daha şanlı hissediyor ve onlara acıyorum. Böyle muhteşem bir duyguyu hissedemedikleri için.

Sabırlar diliyorum.

Yazan: mevaeringen

Tarih: 19 Haziran 2008

Saat: 23:03

sadece kediler diil giden. bugün 4 oğlumu kaybettirdi zehirciler. elleri kırılsın diyorum ama onlar geri gelmicek. ellerime doğan ellerimle beslsdiğim 4köpeğimi zehirlemiş içi kin dolular. insanlardan nefret ediyorum buyüzden. veren canı allah alır ancak diye düşünüyorum.

Yazan: Kuzusu

Tarih: 18 Haziran 2008

Saat: 16:56

Duygularınızı ve hepimizin ortaklaştığı duyguları ne kadar güzel ifade etmişsiniz. Kaybınız için çok üzüldüm. Okurken gözyaşlarıma engel olamadım.

Yazan: Bal_Çakıl

Tarih: 17 Haziran 2008

Saat: 20:11

Bu olanlar çok acı. Sizler için çok üzüldüm. Kedim olmadığı halde sizi çok iyi anlıyorum.

Yazan: luckiya

Tarih: 14 Haziran 2008

Saat: 21:24

offffff böyle tatlı canlıların ölümünü öğrenmek öyle acı oluyor ki!!!yumoş diye b kedimiz vardı ondan o kadar çok korkardım ki...alıştıımda ise ölmüştü.hayatta hiç bi kedi öldüğü için ağlıyacağımı düşünmezdim ...ama yumoş kedilere olan sevgimi kalbimden bulup çıkardı...belkide kedileri bu kadar sevebilmemin nedeni o...
valla yani luckye bişey olursa yaşayamam gibime geliyor gerçekten başınız sağolsun...o veterinere bi daha sakın gitmeyin ben olsam heralde o veterineri parçalardım!!! bi kedi için üzülmeye değmez diyenler her yerde var ve sakın o insanlara kulak asmayın bırakın bizim saçmaladığımızı düşünsünler nede olsa biz kedi sevgisine sahip olduğumuz için herkerten de çok ŞANSLIYIZ!!!! :)

Yazan: By.WaHsHe

Tarih: 12 Haziran 2008

Saat: 12:33

Sizin için çok üzüldüm gerçekten.Bende yıllardır kedi bakıyorum ve insanların tepkilerinden çok bıktım onlara göre çok gereksiz,değersiz boş iş ne gerek var ,eğer kedin ölürse üzüldüğünü görüncelerede;sokakta büssürü var ne yapcaksın bi kedi için ağlanırmı ...falan oysa hiçbiri aynı değil hepsinin yeri başka ayrıca ne demek ne yapcaksın biz kedi sevenler için hiçde boş bişey değil bence onlarla ilgilenirken huzur buluyor insan bütün stresi gidiyor hele bide sana karşılık verinceler daha ne olsun ama anlamıyolar işte madem sevmiyosunuz bali saygı gösterin bize bu kadar eleştirmeyin, he bide bazılarını ilgilendirmiyo pek sevmem diolar geçiolar onları anladık tamam ama şu nefret edenleri hatta kedilerden tiksinenleri anlamıyorum oysa bir kerecik sahipsiz yavru bir kediyi alıp bi bakmayı deneseler bak nasılda sevcekler.Ayrıca sadece kedileri değil bütün hayvanları seviyorum hepsinin bir canı var.

Yazan: nazkobebeko

Tarih: 06 Haziran 2008

Saat: 14:08

başınız sağolsun bende kızımı nazımı 18 mayıs 2008 de kaybettim hiç beklemediğim bir anda sizi çok iyi anlıyorum yazınızı okurken gözyaşlarımı tutamıyorum kızımı öok artıyorum özlüyorum allah sabır versin

Yazan: Efsunf

Tarih: 04 Haziran 2008

Saat: 13:43

Sanıyorum bizleri, bizlerden baska kimse anlayamıyor. Bizleri, takıntılı insanlar olarak görüyorlar. Ama kedilerimizin bize verdiği sevgiyi kimse gerçek anlamda veremiyor. Ben de kedilerimden birinin başına birşey gelecek diye korkuyorum. Onlar benim canlarım. Onlarsız bir yaşam gerçekten çok zor. İnanın bana insanlardan daha çok onları seviyorum. Tombili, Misi, Şans, Gümüş ve Bozli. Benim gözbebeklerim. Bozli aileye yeni katıldı. Tombili, bana çok düşkün adeta gölgem. Misi, sevgi hastası. Şans, kontes gibi gururlu. Misi ve Tombilinin annesi. Çok güzel bir chincilla. Gümüş, mutfak balkonunda baktığım sokak kedim. Bozli'yide annem 13 Mayısta sokakta buldu, aldi. o da çok yaramaz. Hepsinin ayrı ayrı karakterleri var. İyiki varlar. Ne olur çok uzun yaşasınlar. Herkese sevgiler

Yazan: varoll

Tarih: 03 Haziran 2008

Saat: 20:54

ben de kedimi 2 ocak 2008 de kaybettim... yılbaşı gecesinin sabahında... cok yaşlıydı ve evde olmadıgım icin o an yanında olamadım maalesef... o kadar cok üzülüyorum ki, yıllarca birlikte yaşa ve son anında yanında olama... bu yazı beni cok duygulandırdı, gözyaşlarıma hakim olamıyorum... cok güzel bir yazı elinize sağlık...

Yazan: aslitaskinsoy

Tarih: 30 Mayıs 2008

Saat: 15:23

Gerçekten çok üzüldüm. Başınız sağ olsun. Allah sabır versin. Benim de şişko bir oğlum var Boncuğum. Ben de onu Bodrum'da sokakta daha yawruyken bulup alıp İstanbul'a getirdim. Şimdi 9 yaşına girdi. Ölse ne yaparım bilmiyorum. Çok zor gerçekten çok zor:(

Yazan: Bella

Tarih: 29 Mayıs 2008

Saat: 18:42

Ben de Benek'imi kaybettim, 12 Şubat 2008'de. 14 yıl yan yana, burun buruna, patisi elimde yaşadık birlikte. Yaşlandı O da her canlı gibi. Gözünün pırıltısı bile kaybolmuştu son zamanlarında. Gitmek istemiş olmalı ki ölümünü biz görmeyelim diye, atıverdi balkondan kendini hiç düşünmeden. Oysa iyi günde olduğu kadar kötü gününde de yanında olacağımızı bilmeliydi. Ama böyle olsun istemedi. Bizi kendince üzmek istemedi benim canım kedim. Bir gün daha yaşadı balkondan atladıktan sonra. Sonra kaybettik. İçim acıyor çok. Paylaşmak istedim sizinle.

Yazan: jerenim

Tarih: 28 Mayıs 2008

Saat: 00:53

kısa bi süre önce kaybettiim oğlumu hala unutamadım gerçek olan bu sevgiyi başlarının anlamamasına şaşırıorum onlar için önemsiz ha bi kedi ölmüş farketmio ama bunu kedi sahipleri gayet anliabiliolar keşke insanlar bazen birascık duyarlı olabilseler bırakın yiyeceklerini paylaşmalarını benim kedimi zehirlieyebilcek kadr düşüncesiz olabiliolar yavrum olark gördüüm kedimi onlar yzünden kaybettim hala gözlerim doluo her hatrladıımda ama bize çifleştirmeden bıraktıı yavrular var onlarla avunuorum artık acını gayet ii anlıorum allah kimsee bu acıyı vermesin...

Yazan: şerbet_

Tarih: 27 Mayıs 2008

Saat: 01:41

işte biz GERÇEK insanlarız! yorumlarda da gördüm benim gibi gözleri dolanları üzülenleri...havucu tanımadık ama acısını hissedebiliyoruz. benimde tatlı bir oğlum var onu kaybetmek en büyük acı olur:( umarım daha çok uzun yıllar beraber olurum o benim yıllardır beklediğim tek kedim acınızı paylaşıyorum ve böyle güzel varlıkların farkında olup onları sevip kollayan insanlardan olduğum için şükrediyorum...

Yazan: Görqm

Tarih: 26 Mayıs 2008

Saat: 12:18

Bende iki tane kedimi kaybettim ve şu an evimde yine iki tane kedim var inşallah onlarıda kaybettmem . Başınız Sağolsun:'(:'(

Yazan: bademkiz

Tarih: 26 Mayıs 2008

Saat: 00:49

ben ağlamaktan helak oldum burada inanın...:(bu acıyı yaşamak benim en büyük korkum...bazen keşek bende kızıma sahip olmasaydım diyorum...onun acısına dayanamam galiba...onunla yaşamı anlayacak kelimeler bulamayan benn yazdıklarınız karşısında saygıyla eğiliyorum...zaman zaman sadece düşüncesiyle kıvrandığım ölüm acısını tatmış olmanıza çok üzüldüm...ama sizin gibi bir sahibi olduğu için şanslı bir kedi erkeğiymiş havuç...eminim sizi görüyor ve hep koruyor...buna emin olun...birgün mutlaka kavuşacaksınız.başınız sağolsun...

Yazan: elifka95

Tarih: 25 Mayıs 2008

Saat: 14:36

Ne iyi insansınız !!
O kadar güzel yazmışsınız ki gözlerim doldu. Başınız saolsun. Aynı acıyı paylaşıyoruz ..

Yazan: corga

Tarih: 24 Mayıs 2008

Saat: 17:47

suan yazini okudum ve cidden kaybin icin cok uzgunum.Soylenebilecek herseyi en guzel sekilde yazmissin :( Benim 7 yasinda bir oglum var.Bir keresinde evde kacmisti.2. gece hastanelik oldum.Uzuntuden bayginlik gecirdim cidden. Sokak sokak onu aradim durdum.4.cu gun yorgun halsiz ve korkmus sekilde kapimi patilerken buldum onu. Bizi ancak biz anlariz kardesim. Basiniz Sagolsun.. )=

Yazan: azmanımmm

Tarih: 24 Mayıs 2008

Saat: 05:12

YORUM YAZAN, YAZAMASADA ACIMI PAYLAŞAN HERKESE BİNLERCE TEŞEKKÜRLER EDERİM. BENİ ANLAYAN AYNI DUYGULARI HİSSEDEN İNSANLARIN VARLIĞINI BİLMEK ÇOK GÜZEL. BİR YERLERDE HALA HAYVANLAR İÇİN BİRŞEYLER YAPAN İNSANLAR OLDUĞUNU GÖRMEKTE ÖYLE. BEN BEBEĞİMİ İDRAR YOLUNDA BİR TIKANMA OLDUĞU BİLİNMESİNE KANINDA ÜRE OLMASI İHTİMALİ ÇOK YÜKSEK OLMASINA RAĞMEN ANESTEZİ VERİLDİĞİ İÇİN KAYBETTİM. NE YAZIK Kİ BUNU DAHA ÖNCE BİLMEDİĞİM İÇİN OĞLUM GÖZÜMÜN İÇİNE BAKA BAKA UYUTULURKEN HİÇ BİR ŞEY YAPAMADIM. KENDİNE VETERİNER DİYEN O İNSAN HALA ÇALIŞIYOR AMA BENİM OĞLUM ÖLDÜ. SİZLERİNDE AKLINDA OLSUN NE OLUR KANINDA ÜRE VARSA YAVRULARINIZA ANESTEZİ YAPILMASINA İZİN VERMEYİN. BEN BUNU BİLSEYDİM GÜZEL OĞLUM BELKİDE YAŞIYOR OLACAKTI.
BENİM GİBİ BEBEKLERİNİ KAYBEDEN HERKESİN ACISINI BENDE PAYLAŞIYORUM. BU ACI NASIL, NE ZAMAN HAFİFLER BİLMİYORUM .HERGEÇEN GÜN ONU DAHA ÇOK ÖZÜYORUM. BANA HAYATIMIN EN GÜZEL 6 YILINI YAŞATTI.HANİ İNSANOĞLUNUN NANKÖR DEDİĞİ KEDİLER VARYA BANA EN YAKIN DOSTUMDAN DAHA VEFALI DAVRANDI. BEN AĞLARKEN DALDIĞI DERİN UYKUDAN BİLE UYANIP AĞLADIĞIMI HİSSEDEN KUCAĞIMA ÇIKIP BURNUYLA ÇENEME SÜRÜNEN,YÜZÜME BAKAN HANİ DİLİ OLSA SORACAK NEREDEYSE ''ÜZÜLME ANNECİM DİYECEK'' TANIDIĞIM TÜM İNSANLARDAN DAHA VEFALI VE BENİ BELKİDE BENDEN DAHA ÇOK SEVEN ANNEM DIŞINDAKİ TEK CANLI. ÖMRÜMÜN SONUNA KADAR KALBİMDE KALACAK. BIRAKIN ANLAMASIN BAŞKALARI. BİZ ONLARIN NE KADAR DOST OLDUKLARINI BİLİYORUZ.NE KADAR ÖZEL OLDUKLARINI BİLİYORUZ ONLAR HALA SAHTE ,İKİYÜZLÜ ARKADAŞLIKLARINI DEVAM ETTİRSİNLER BİZ GERÇEK SEVGİYİ BULANLARIZ ASLINDA. ALLAH DOSTLARINIZI SİZE BAĞIŞLASIN UZUN YILLAR BİRLİKTE OLUN İNŞALLAH.
REYHAN

Yazan: dennis_bjk

Tarih: 22 Mayıs 2008

Saat: 17:48

başınız sağolsun ben de çok sevdiğim bir kedinin öldüğünü bugün öğrendim ne kadar üstünden bir hafta geçmiş olsa da
bizim prensesimizi de araba ezmiş malesef hala inanamıyorum bizi bırakıp gittiğine birlikte oyun oynamamız sanki daha dün gibi :(

Yazan: planakonvex

Tarih: 22 Mayıs 2008

Saat: 16:42

çok yakın bir zamanda bende oğlumu kaybettim..bi an kendi yaşadıklarımla karşılaştım yazınızı okurken..
herşey okadar hızlı oldu ki
,hastalığı, ölümü...4 gün içinde oğlum ayakta duramaz hale gelmişti bile..ve şimdi ondan yadigar kalan yavrısuyla avunulmaya çalışılsa da olmuyor işte bi türlü..onu çok özlüyorum..... hatta zaman zaman ona seslenirken buluyorsun kendimi..
hiç bakmayanlar bi yana ,sevimli minik canlılar olarak evlere alınıp ,aa bunlar hasta oluyormuş,kakada yapıyorlarmış hay allah ..diip sokağa bırakan zihniyetteki bi dolu insanda mevcut.. haliyle bu insanlar o kadar çok ki bizlerin kayıplarının büyüklüğünü yada hissedilen acıyı anlayabilmeleri de bir o kadar olanaksız ....bunu beklemekte nafile bir eylemden öteye gidemiyor....
‘’,allahtan bir tane daha var onunla oynarsın’’ gibi dahiyane fikirlerle dolu teselli cümleleri arasında günleri devirmek çok zor..Gidenin yokluğunu başka hiçbir canlının dolduramayacağı gerçeğini idrak etmeleri için sarf ettiğiniz çabanın sonunda , karşılaşılan manasız bakışların size eşlik etmesine tahammül etmekse ayrı bir işgence. ..
dediğiniz gibi hepsi birbirinden farklı hepsine başka türlü bağlanılıyor..ve o giderken kalbinizde yerinden sökülüyor..
Dileğinize katılıyorum ..
onlara çok ii bakın ,keyifsizliklerini önemseyin,
o son uykusuna dalarken bile yanında olun...

Yazan: bıdoş

Tarih: 22 Mayıs 2008

Saat: 16:39

Reyhan hanım o kadar güzel yazmışsınız ki şuan aynı duyguları paylaşıyorum.Dün canım kızım Mavı kaybettim.İçim çok acıyor.Belki Mavla buluşmuşlar bize bakıyordur meleklerimiz..Başınız sağolsun..

Yazan: minikmerve

Tarih: 19 Mayıs 2008

Saat: 23:00

öncelikle sizin için üzüldüm.biricik kedinizi kaybetmişsiniz.arkadaşlarınızı kafanıza takmayın.ve sizin kediniz gibi başka kedi yok...

Yazan: firtikk

Tarih: 14 Mayıs 2008

Saat: 01:57

Siz ne kadar iyi bir insansınız böyle ya!!!
Gözlerim doldu yemin ederim..
İnşallah hiç kimse hayvanından ayrılmaz..
Allah sabır versin..Ne kadar üzüldüm anlatamam..

Yazan: shadow-cat

Tarih: 10 Mayıs 2008

Saat: 10:39

gerçekten çok üzüldüm acını anlayabiliyorum ben giç kedi beslemedim çok isterim ama hiç besleyemedim ama yakında besleyeceğim.bir tavşanım vardı o öldüğünde ben de senin gibi hissetmiştim geçmiş olsun

Yazan: yurdanurxn

Tarih: 08 Mayıs 2008

Saat: 22:37

allah sabır versin kolay değil tahmin edebiliyorum benim kızım ölüse ne yaparım bilemiyorum

Yazan: _Shela_

Tarih: 07 Mayıs 2008

Saat: 13:31

böyle bir yazıya yorum yanlış aslında.Şu an o kadar duygulandım ki bir an kendi oğlumu kaybettim sandım.sadece yorum yazmış olmak için yazıyorum yoksa bölesine duygu yüklü br yazıya yorum yazmak olmaz.Merak etme en azından kedinin seni gördüğü fikrini aklına getirebilirsin, ve eğer çok istersen sen de onu görebilirsin:)

Yazan: nurcem

Tarih: 28 Nisan 2008

Saat: 18:07

inanın gözlerim dolarak okudum yazdıklarınızı...başınız sağolsun...:( ben de eskiden kedilere bakar geçerdim..hepsi aynı gelirdi bana...ama önce kızımın Mıncık'ı...sonra diğerleri girdi hayatımızı ve benim de Duman'ım geldi.....geçtiğimiz günlerde hastalandı...inanın sanki evden biri hastaymış gibi üzüldük, tedavisinde zorlandık...o da zor günler geçirdi..şimdi iyi maşallah...ama kedi sahibi olduktan sonra herbirinin ayrı karakteri olduğunu anladım...hepsini çok seviyorum..bahçede baktıklarımızdan biri doğum sonrası köpeğimiz yüzünden sakatlandı..ona ve 5 bebeğine bakıyorum..açıkçası sizi çok iyi anlıyorum..tekrar başsağlığı dilerim..yerini tutmaz ama en kısa zamanda yeni bir pisi sahiplenmenizi öneririm...sevgiler...:)

Yazan: catts

Tarih: 26 Nisan 2008

Saat: 23:42

Basiniz sag olsun.Uzuntunuzu derinden paylasiyorum.Bende ayni duygulari yasadim.
http://www.kedigen.com/sizinkiler.php?id=1582 sayfadaki kizlarimi gecen senelerde kaybettim.Cok buyuk uzuntu duydum.Iyiki onlarla yasadim iyiki hayatima girdiler.Oyle yada boyle yasam bir sekilde son buluyor.Elden birsey gelmiyor.Insanlarinda beni nasil gordukleri umurumda deil.Evet ben kedi +hayvan delisiyim.Ayni zamanda allahin yarattigi tum canlilari cok seviyorum.Kizlarimla guzel gunler gecirdik simdi baska baska 4 tane daha kardesleri var.Hic bir kedim digerini tutmuyor.Hepsi ayri ozel ayri guzel.Son nefesime kadar onlardan ayri bir hayat dusunmuyorum.Sarisin guzeli Havuc ve kizlarim gittikleri yerde bizi bekleyecekler annesi.Biz onlarin yerini almasada baska kedislere kucagimizi acalim derim.Aciniz biraz daha azalir umarim:(

Yazan: nilay_gungor

Tarih: 26 Nisan 2008

Saat: 03:26

o kadar güzel yazmışsınız ki yorumlamak çok yanlış ama bılmenızı ısterımkı beni çok kötü yaptı ve sızın ıcın suan kızıma sarılıyorum oda yuzume bakıyor ağladıgımı hissetiii :)