Tam bir hafta oldu Topik gideli. Yok artık. Ev çok sessiz şimdi. 1 haftadır sanki dünyaya küstüm. Bir insan bu kadar mı alışır kedisine. Onu ilk elime aldığım günü hatırlıyorum; minicikti, gözleri daha tam açılmamış, zar zor yürüyen, süt bile içemeyen küçük ve bakımsız birşeydi işte. Aylar geçti ve evin maskotu oldu. Yaptığı her hareketiyle beni güldüren, yaramazlıklarıyla beni kızdıran kedi yok artık. Gitti. Gelemeyecek de bir daha!
Tüm eşyalarını attım, tasmasıydı bir tek kalan. Evden ayrıldığı zaman, onun sessiz gövdesini taşıdığım t-shirtümü de attım. İşte zaman geçiyor herşeye rağmen. Yine gece oldu. Tıpkı Topik'i kaybettiğim gece gibi. Yine akıyor yaşlar gözümden. Sanki bir ses duyuyorum, gelmiş gibi. Hiç ama hiç gitmemiş gibi...
topik için çok üzüldüm:(
keşke ondan geriye kalanları saklasaydınız...canım benmi yaa öyle tatlı bir kedi ki.ona baktıkça ağlıyorumm allah sabır versin kediler insandan bile daha duyarlılar..eve üzgün gelsem kimse üzüldüğmü farketmez.bi tek lucky farkeder neyin var der gibi miyavlar kucağıma yatar mırıldayarak sanki bni sakinleştirmeye üzüntümü paylaşmaya çalışır...İŞTE İNSANLAR VE KEDİLER ARASINDAKİ EN BÜYÜK FARK!!!
sizi çok iyi anlıyorum...ama o her zaman yanınızda olacak..
bir tek..
size görünmeyecek hepsi bu!!!:(
topik için çok üzgünüm... adım Nonnik çünkü ilk kedimin adıydı. Ben de onu sokaktan eve getirdiğimde avucuma ancak sığıyordu çocuklar tarafından dövülmüş bacağı aksıyordu. Çişini yapması için poposunu ben sildim ona süngerden ağzına ben süt verdim. Oda beni annesi yerine koyup elimi emerdi. Kızgınlık dönemi geldiğine vahşileşti evde tutamıyordum. Kızgınlıkla dışarı saldım ve o bir daha dönmedi 2 gün sonra da ölüsünü buldular ben onu hiç görmedim üzerinden 2 sene geçti ama ben onu özlemekten vazgeçmedim. Şimdi evimizde 3 kızımız var. Eşim Nonniki Nonnikde eşimi kabullenememişti ama bu kızlar onu baştan çıkardılar. TOPİK için üzgünüm ama dışarda bizim sevgimize ihtiyacı olan nice TOPİK ve NONNİKLER var..
Topik için çok üzüldüm. Başınız sağolsun. Şu an gözyaşlarımı tutamıyorum. Aynı duyguları ben de yaşadığım için iyi bilirim. Eğer kendinizi bir boşlukta gibi hissediyorsanız en iyisi yeni bir yavru ile kendinizi avutmanızdır. Biliyorum Topik'in yerini hiç bir şey tutamaz. Ama hayat da devam ediyor. Yeni bir yavru içinize yeni bir ışık ve mutluluk getirebilir. Acınızın hafiflemesini diliyorum. İyi günler.
çok üzüldüm hatta şu an gözyaşlarıma engel olamıyorum, böyle bir acıyı yaşarken size ne söylenebilir bilmiyorum, başınız sağolsun... haddime düşmeden söyleyeceğimbence küçük bir yavru ile acınızı biraz olsun hafifletebilirsiniz...
Topik için çok üzüldüm. Fotoğrafına bakarken gözlerim doluyor. Bir an önce yuva için çırpınılan bebeklerden birini alın derim. Onun yerini asla doldurmaz tabii ki ama hem yuvasız bir bebeğin şansı olursunuz hem de 'demirlady'nin dediği gibi acınızı biraz olsun hafifletir. Yapabilirseniz bizi de haberdar edin. O kadar çok acı, ölüm, yalnızlık var ki buralarda...
sizin yüreğinizin sızısını sizden başka kimse anlayamaz.öyle vicdansızve bencil insanlar var ki tarif edemem .sanki bu dünya sadece onlar için yaratılmışbaşka canlının yaşama hakkı yok!!.benimde canımı zehirlediler bu mutluluğu ikimizide çok gördüler...
Çok üzüldüm başınız sağolsun. Onun yerini hiçbir zaman tutmaz ama , 3 günlük yavru iken kapıma bırakılan şimdi 2 aylık olan tıpkı Topik'e benzeyen bir yavru var ve ona sıcak bir yuva arıyorum.Belki sizin acınızı biraz olsun hafifletir.Ne dersiniz?