Güzel Pina’m seni ilk gördüğümde sokağımızdaki kedilerden hep farklıydın. O kadar zor günler geçiriyordum ki seni evime almak istedim, eve girmemek için bana neler çektirmiştin. 4 aylıktın seni tanıdığımda. Her zaman asiliğini ve özgürlüğünü korudun. Her işimi sana göre ayarlamaya çalıştım. Benden başka kimseye kendini sevdirmez, eve gelen olduğu zaman hemen yatağın altına saklanırdın. Sen ne yaparsan yap sana asla kızamazdım hiç yaramaz bir kedi olmadın. Hayır dediğim zaman hemen anlar ve hatanı asla tekrarlamazdın. Ama en çok masa örtüsünün püskülleri ile oynarken ipleri boynuna dolandığı zaman beni çok korkutmuştun. O zor günlerimde hep yanımda oldun ev değiştirmek zorunda kaldığımda yeni evi hiç kabullenemedin. Sen rahat ol diye eski evimizin karşısına taşındım. Yerini çok benimsiyordun ve asla başka yerde yaşamak istemiyordun ama değiştirmek zorunda kaldık. Seni yeni eve alıştırana kadar neler çektim...
Bir de veterinere gitmekten hiç hoşlanmazdın. Tanrım, o ses senden mi geliyor! Yol boyunca hep bağırdın. 7 aylıktın hamile olduğunu öğrendim. Bu kadar çabuk mu, daha sen bebektin benim için. Ve 4 tane hepsi birbirinden farklı dünyalar güzeli yavruların oldu. Benim yatağımda doğuracağım diye inat etmiştin. İlk yavrunda verdiğin tepkiyi hiç unutamam. Her şey çok güzel gitmeye başladı. Evde 4 yavrun ve sen 3 ay boyunca vakit geçirdik. Doğumdan sonra huyların çok değişti. İnsanlara yakınlaşmaya başladın, sevgini göstermesini öğrendin. Annelik bu kadar mı değiştirdi seni.
Ve yavrularından ayrılma zamanın gelmişti. 1 hafta boyunca onları aradın. Keşke hep beraber uzun seneler yaşayabilseydik. Şimdi hepsi iyiler, bazen onları görmeye gidiyorum. İçim acıyor Pina’m uzun kalamıyorum. 3 yaşına girdin. Seni o kadar çok benimsedim ki, bir gün beni bırakacağını düşünememiştim.
6 Eylül 2003 Cumartesi akşamı eve geldim, mamanı verdim, oynadık biraz ve sen dışarı çıktın. Ben de hafta sonu sinemaya gittim, döndüğümde sen yoktun. Sabaha karşı uyandım gene yoktun. Endişelenmeye başladım. Her zaman 2 yıl boyunca oturduğum evin bahçesinde oynar geri gelirdin, hiç böyle yapmazdın. Aksilik gibi Pazar sabahı işe gitmem gerekti, baktım yoksun. Aklım sende işe gittim ama çalışamadım. Öğleden sonra eve geldim, yok yok yok…. Mamana bile dokunmamışsın. Ve aşağıya inip seni sordum. O an anladım, bana bakışlarından bir şey olmuştu, hayatımın en zor anını yaşadım güzel bebeğim seni kaybetmiştim. Bu satırları yazarken hisset beni, seni çok seviyorum. Sen benim için çok özelsin her zaman kalbimde olacaksın. Ölümünün 1. yılında sana bu mektubu yazıyorum. Ve biliyorum ki sen kendini benim için feda ettin bu bana daha çok acı veriyor. Seninle yaşadığım 3 yıl boyunca bana çok şey öğrettin. Rahat uyu bebeğim. Kalbim hep seninle ve seni hiç unutamayacağım. Hayatıma girdiğin için seninle yaşadığım her an için teşekkür ederim.
Acını gerçekten anlıyorum, ben de Tarçın'ımı 4 yıl önce kaybettim. Bahsettiğin inanca da üzülerek katılıyorum, benzer bir olayı ben de yaşadım.
Pina ve Tarçın hep sevildiklerini bilsinler. Allah sana sabır versin.
Lütfen evde baktınız kedilerinizi sokağa bırakmayınız, insanların çoğu araba kullanmasını bilmiyorlar, birisi de bende var 3 patili, neyse ki sağ bacağını kayederek hayatını kurtardık, ama o sokakta yaşıyordu, 28 Ağustosta 4 aylık Boncuk bebeği araba ezdi, kaybettim:((((
pina için yazdıklarınızı okurken hem onun hem de geçen ocak ayında yılbaşından bir hafta sonra aniden kaybettiğimiz kızımız Azman'ımız için çok ağladım. biz de gerçekten bir çocuğumuzu kaybetmiş gibiyiz. Azman bizim ilk göz ağrımızdı. cok iyi bir kediydi. onu çok özlüyorum. simdi ona çok benzeyen bir kedimiz oldu. onu sokakta bulduk daha doğrusu o beni buldu. azman'dan tek farkı erkek olması. adı mutlu. onu ve diğer oğlumuz bobo'yu cok seviyoruz. dilerim ömürleri sağlıklı ve uzun olur.
ben bebeğimi kaybedeli tam 2 ay oldu hala ağlıyorum ve sanırım ömrüm oldukçada bu değişmiycek.onlarla yaşadıklarımız olağanüstü anlar ve o sonsuz sevgi onların sevgisini de , acısı ve özlemlerinide içimizde hep taze tutacak sanırım .
Ben tam on sene sürdüm bu keyfi her gece göğsümde uyudu bebeğim daha neler neler dile kolay dolu dolu 10 sene işte.Anılarla avunmaktan başka çaremiz yok ne yazık.
Acınızı en iyi anlayanlardan biriyim cennete buluşacağımız umudu beni biraz rahatlatıyor.Umarım sizinde işinize yarar.
Çok üzüldüm.İnandığınız olaya kesinlikle katılıyorum.Ben de defalarca bunu yaşadım.Bedeli sevdiklerimizden ayrılmak olmamalı ama başka çaresi yok.Hep merak ederim insan sevdiklerimizden kim bu fedakarlığı yapabilir diye
Gerçekten çok özel bir kediymiş.Bana da bu his geldi.Keşke yavrulardan ona en çok benzeyeni alabilseydiniz..Bu araba kazaları beni acayip etkiliyor.Çok üzüldüm.
Anlatacağım olay biraz inançla ilgili ama ben kedilerin hatta hayvanların sahipleri için kendilerini feda ettiklerine inanan biriyim. Bunu ailemde yaşamıştı.
Cumartesi günü gecesi 12.00 de ben 30km uzaklığında ki çiftliğe motorla gidecektim ama gündüzden içimde sıkıntı vardı, akşam üzeri gidemeyeceğimi bildirmiştim ve sinemaya gittim döndüğümde Pina'ya araba çarptığını bilmiyordum ertesi gün ev sahibim söyledi. Bahçeye gömmüşler. Eğer ben o gece çiftliğe gitmiş olsaydım kaza yapacağımı ve bu kazayı Pina'm kendini feda ederek önlediğine inanıyorum.
Ailemin yaşadığı ise İstanbul'a gideceklerdi garajda bekliyoruz son anda otobüs iptal edildi, eve geri döndüklerinde kedilerine araba çarptığını görüyorlar. Durumu çok kötüydü kurtardık kedişi ama tek gözünü ve kuyruğunu kaybetti.
Belki bazılarınıza bu saçma gelebilir saygım var ama ben inanıyorum.
inanın çok üzüldüm içim parçalandı okurken hep sonunu okumaya korkarım ve aglamamak için kendimi zor tutarım .. ama anlamadığım birşey var neden benim için kendini feda etti dediniz ?başınız sağolsun hep yüreğinizdeki bu hayvan sevgisiyle kalmanız dileklerimle ..
Yorum Yaz
Ceeda - Hayriye Sayar Z...
'Birden fazla kedi olur mu evde?', 'Bizimki, yeni geleni kabul etmedi geri vermek istiyoruz', 'Yeni bir kedi geldi, eski... Devamı >>
